مســـــت کـــرده ای دستـــــت از کمـــــرم می لغزد...رقصمـــــان می شود نمایشــــی مضحـــــک
چنــد ســاعتی بیشتـــر بــاهم نخواهیـــم بـــود و بعـــد از آن من می شـــوم سینـــدرلا ی گریــز پـــا
نیمـــه شـــب من درخانه تنهـــا و وهمـــی که خـــانه های تاریـــک با خـــود دارنـــد
سیگـــار ها را پس از دیگـــری آتـــش می زنـــم...کـــام می دهـــند امـــا کـــام نمی دهـــم
و من بـــا بـــازدم نفـــس هایم اشبـــاح خیـــالی را می ســـازم و خـــود با پـــک بعدی قلبشـــان را
نشـــانه می روم
تجویـــز یک بطـــری ویســـکی برای زدن لبخنـــد ...شـــاید بشـــود ...
هنـــوز به کلیســـا بـــرای درخواســـت معجـــزه نرفتـــه ام!
و بعد از آن من می مــانم و آیـــنه ی شکســـته و دســـت خونـــی ام...لعنـــت
بـــاید بـــه دکـــتر بگویـــم تعـــداد زدن های کـــک را بـــالاتر بنویســـد ..شـــاید آن موقـــع دیگر
اشکـــی نداشتـــه باشـــم
تـــا دم دم هـــای صبـــح ورق زدن البـــوم هایـــمان ...یـــاد خاطـــرات عاشقـــانه و چکیـــدن قطـــره
قطـــره خـــون از قلـــب من بخاطـــر بـــاز شـــدن حفـــره ی دلتنگـــی
دیـــدن مجـــلات مـــد و فشـــن ...گـــزارش ها و اخـــبار ها...گـــذاشتن نـــوارهای موسیـــقی
بـــرای اتـــلاف وقت
فـــراری دادن کابـــوس ها بـــا آرام بخـــش ...عجیـــب اســـت من بـــاز هـــم نمی خوابـــم!!!
فـــکر انتخـــاب لبـــاس برای مجـــلس بالماســـکه ی فردا شـــب
نقـــاب هـــای مخـــتلف را امتحاـــن می کنـــم...هیچکـــدوم بـــه اندازه ی زدن لبخـــند به چهـــره
ام نمیـــاید
چه خوشـــحال خواهـــم شـــد وقتـــی فـــردا با این نقـــاب هیچـــکس مـــرا نشناســـد
بعضی ها میگویند دنیا در برابر اتش به پایان میرسد...بعضی ها میگویند در برابر یخ...با طعمی که من از شورو شوق چشیده ام با ان هایی که اتش را ترجیح میدهند موافقم...اما اگر بنا باشد دوباره فرو بریزد فکر میکنم به اندازه ی کافی نفرت را میشناسم که بگویم یخ برای نابودی یک دنیا کافیست و کفایت میکند...